تبلیغات
پایگاه نماز
اهمیت نماز جماعت

 



اهمیت نماز جماعت


 
واقیموالصلوة و اتوا الزكوة و اركعوا مع الراكعین.
 

و نماز را برپا دارید، و زكات بپردازید و با ركوع كنندگان ركوع كنید. (1)
  
قرآن كریم دستور داده تا مسلمانان نماز را به بهترین و زیباترین شكلش، كه جماعت است بخوانند.
 

 حتی در قبل از اسلام، در ادیان گذشته نیز، نماز جماعت مورد تأكید خداوند بوده است. 
 

روایات اسلامی در پاداش و ارزش نماز جماعت فراوان است.
 

 در حدیث معروفی كه پیامبر اكرم (صلی الله علیه و آله و سلم) از جبرئیل نقل كرده اند، می فرمایند: 
 

خداوند متعال وعده داده است كه اگر عدد حاضران در نماز جماعت بیش از ده نفر باشد، اگر تمام دریاها
 

 مركب و درخت ها قلم و جن و انس و ملائكه نویسنده شوند، نتوانند ثواب یك ركعت آن را بنویسند. (2) 
 

بر اساس احادیث گهربار معصومین (علیهم السلام) رفتن به مسجد برای شركت در نماز جماعت و درك نماز
 

 جماعت از ابتدای تكبیرة الاحرام اجر و پاداش بسیار زیادی دارد و نماز جماعت كوتاه و مختصر بر نماز
 

 طولانی برتری دارد؛ و نیز پیامبر اكرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرموده اند: 
 

«در نماز جماعت حاضر شوید، اگر چه با دشواری و سختی باشد.» 
 

حضرت امام صادق (علیه السلام) فرمودند: 
 

« در زمان پیامبر اكرم (صلی الله علیه و آله و سلم) مردی به علت نابینایی در نماز جماعت شركت نمی كرد.
 

 روزی به خدمت پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) رسید و عرض كرد: من نابینایم و صدای اذان را می 
 

شنوم، اما كسی نیست كه دستم را بگیرد و مرا به مسجد بیاورد حضرت فرمودند: طنابی از خانه تا مسجد 
 

قرار بده و با آن خود را به نماز جماعت برسان.» (3) 
 

پی نوشت 
 

1- سوره ی آل عمران، آیه ی 43.
 

2- عروة الوثقی، ج1، باب طاه الجماعه.
 

3- وسایل الشیعه، ج5، ص 377




چرا نماز اول وقتِ به جماعت صدها برابر نماز فرادا ثواب دارد ؟

ای جواب به این سوال بهتر است مقایسه­ ای بین فضیلت نماز جماعت با نماز فرادا داشته باشیم تا به جایگاه آن برسیم.

1.  حضرت امام صادق(ع) فرمودند: وَ- قَالَ ع‏ أَوَّلُ الْوَقْتِ رِضْوَانُ اللَّهِ وَ آخِرُهُ عَفْوُ اللَّهِ وَ الْعَفْوُ لَا یَكُونُ‏ إِلَّا مِنْ ذَنْب؛ نماز اول وقت خشنودی خدا است و آخر وقت عفوخداست [1] و برخی موارد تأخیر در آن خشم خدا را درپی دارد: فَقَالَ عَلِیٌّ ع یَا رَسُولَ اللَّهِ أَخْبِرْنِی مَا هَذِهِ الْأَحَادِیثُ فَقَالَ أَنْ تُؤْمِنَ بِاللَّهِ وَحْدَهُ لَا شَرِیكَ لَهُ وَ تَعْبُدَهُ وَ لَا تَعْبُدَ غَیْرَهُ وَ تُقِیمَ الصَّلَاةَ بِوُضُوءٍ سَابِغٍ فِی مَوَاقِیتِهَا وَ لَا تُؤَخِّرَهَا فَإِنَّ فِی تَأْخِیرِهَا مِنْ غَیْرِ عِلَّةٍ غَضَبَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ [2]

2. نماز اول وقتِ با جماعت، سفارش معصومین علیهم السلام است. در روایات اهل بیت عصمت وطهارت فراوان مردم را به نماز اول وقت درمسجد تشویق کرده­اند و آن را از نشانه­های شیعه بودن دانسته اند.

3. نماز اول وقت باعث دوری از شیطان است ولی به تأخیر انداختن آن خشنودی شیطان را در پی دارد.

4. نماز اول وقت پاسخ عاشقانه به ندای معشوق است که فرمود ند: «حافظوا علی الصلوات» اما نماز آخر وقت صرفا جهت رفع تکلیف است.

5. ثواب در مقابل عملی است که انجام می­دهیم. خود نماز ثواب دارد، اول وقت ثوابی جداگانه، جماعت ثواب غیرقابل شمارش، گام­هایی که برای مسجد برداشته می­شود و حتی به انتظار نماز نشستن در مسجد ثوابی مضاعف دارد که همه این ثواب­ها به کسی داده می­شودکه نماز اول وقتِ با جماعت بخواند.

6. نماز جماعت زمینه ساز برقراری اجتماعاتی می­شود که باعث اتحاد و انس و الفت است که این در نماز فرادا محقق نمی­شود.

پی نوشت ها
[1]. من لا یحضره الفقیه ؛ ج‏1 ؛ ص217

[2] . الخصال / ج‏2 / 543 / فیمن حفظ أربعین حدیثا .....  ص :541

  

فلسفه حضور در نماز جماعت چیست؟


                                                                      

درباره جایگاه و ارزش نماز جماعت، همین بس که رسول خدا(ص) فرمود: "مَن سَمِعَ النِّدَاءَ فَلَم یُجِبهُ مِن غیرِ عِلَّةٍ فَلَا صَلاةَ لَهُ": نماز کسی که صدای اذان را بشنود و بی دلیل، در نماز جماعت ‏مسلمانان شرکت نکند، ارزشی ندارد.[1]
و می ‏فرمود: صف‏های نماز جماعت، همانند صف‏های فرشتگان درآسمان چهارم است.
[2] در حدیث دیگر چنین آمده است: "هر که نماز جماعت را دوست ‏بدارد، خدا و فرشتگان او را دوست می‏دارند".[3] گذشته از این­گونه روایات درباره بایستگی و لزوم شرکت در نماز جماعت، برخی از فلسفه­ های شرکت در نماز جماعت را می توان چنین ذکر کرد:

 1.    نیل به ثواب نامحدود
برخی از اعمال عبادی در دین اسلام ثواب محدود و مشخص دارد، ولی بین مسلمانان مسلّم است که نماز با جماعت، از نماز فرادا برتر است و اگر تعداد نمازگزاران بیش از ده نفر شوند ثواب آن قابل شمارش و نگارش توسط مخلوقات نیست.
[4]

2.    اعلام اتحاد
به طور حتم، جمع شدن یک عده در یک مکان، برای عمل واحد، نشان از اتحاد آن افراد در هدف دارد. نماز جماعت نیز از این امر جهان شمول مستثنا نیست و نماد وحدت کلمه است. همه افراد با هر اختلاف سلیقه­ای که دارند، با این عمل وحدت کلمه خود را به جهان اعلام می­دارند.
ویل دورانت مى ‏نویسد:
بر هیچ انسان منصفى پوشیده نیست كه شركت مسلمانان در نمازهاى جماعت روزانه، چه اثر خوبى در وحدت و تشكّل آن­ها دارد. با كمى دقت مى‏توان دریافت كه در سایه همین جماعت‏ها و جمعه‏ها است كه انسجام و اتحادى در اقشار مختلف ایجاد مى ‏شود و در سایه آن، بركات و ارزش‏هایى وجود دارد. از كارهاى عمرانى یك منطقه گرفته، تا راه حل سایر مشكلات افراد و جامعه.
[5]

3.    آگاهی از اوضاع و مشکلات جامعه
در این اجتماع که کم هزینه­ترین اجتماع دنیا است، آگاهى از مشكلات و نیازهاى یكدیگر و زمینه سازی تعاون اجتماعى نهفته است که در بسیاری از موارد، در همین اجتماعات است که نیاز یک نیازمند مرتفع می­ شود.

 4.    آگاهی از حال برادران دینی
اسلام عزیز، بسیار بر زیارت و دیدار مؤمنین و اطلاع از حال یکدیگر تأکید نموده است. در سیره پیامبر اعظم(ص) می­خوانیم: "اگر یكی از یارانش را سه روز پیاپی نمی‌دید، از حال وی جویا می‌شد. اگر در سفر بود، برایش دعا می‌کرد، اگر در شهر بود، به دیدارش می‌رفت و اگر بیمار بود، از او عیادت می‌کرد"
.[6] بی هزینه ­ترین دیدار مؤمنین، در صفوف جماعت است که باعث آگاهی از اوضاع افراد می ­گردد.

5.    آگاهی از مسائل دینی
بسیاری از مسائل دین و  احکامی که افراد فرا می­گیرند، در اثر حضور در نماز جماعت و استفاده از برنامه­ های آموزشی قبل یا بعد از نماز جماعت است. آمار نشان می­دهد، افرادی که اهل نماز جماعت هستند، از افراد دیگر آگاهی بیشتری نسبت به مسائل دین دارند. اسلام نیز با این عمل، با جاهل ماندن افراد مبارزه معنوی می­کند و به علم افزایی پیوسته ترغیب می­ نماید.

6.    تغییر رفتار و اخلاق نا­مناسب
انسان­ها از نظر رفتاری با یکدیگر متفاوتند. چه بسیارند افرادی که با دیدن یک رفتار پسندیده از یک شخص حاضر در صفوف جماعت، رفتار زشت خود را کنار گذاشته ­اند. مسلمان­ها با این حضور معنوی در کنار یکدیگر، هر کدام خوبی­های خود را به دیگران منتقل می ­کنند.



پی نوشت ها
[1].
وسائل، ج 5 ص 375، کنز العمال، ج 8 حدیث 22799. 
[2]. همان مدرک. 
[3].
مستدرک الوسائل، ج 1 ص 488
[4] . بحارالانوار، ج85، ص14.
[5] . تاریخ تمدن، همان.
[6] . برای اطلاع بیشتر، به کتاب سنن النبی، علامه طباطبایی مراجعه کنید.