فلسفه حضور در نماز جماعت چیست؟


                                                                      

درباره جایگاه و ارزش نماز جماعت، همین بس که رسول خدا(ص) فرمود: "مَن سَمِعَ النِّدَاءَ فَلَم یُجِبهُ مِن غیرِ عِلَّةٍ فَلَا صَلاةَ لَهُ": نماز کسی که صدای اذان را بشنود و بی دلیل، در نماز جماعت ‏مسلمانان شرکت نکند، ارزشی ندارد.[1]
و می ‏فرمود: صف‏های نماز جماعت، همانند صف‏های فرشتگان درآسمان چهارم است.
[2] در حدیث دیگر چنین آمده است: "هر که نماز جماعت را دوست ‏بدارد، خدا و فرشتگان او را دوست می‏دارند".[3] گذشته از این­گونه روایات درباره بایستگی و لزوم شرکت در نماز جماعت، برخی از فلسفه­ های شرکت در نماز جماعت را می توان چنین ذکر کرد:

 1.    نیل به ثواب نامحدود
برخی از اعمال عبادی در دین اسلام ثواب محدود و مشخص دارد، ولی بین مسلمانان مسلّم است که نماز با جماعت، از نماز فرادا برتر است و اگر تعداد نمازگزاران بیش از ده نفر شوند ثواب آن قابل شمارش و نگارش توسط مخلوقات نیست.
[4]

2.    اعلام اتحاد
به طور حتم، جمع شدن یک عده در یک مکان، برای عمل واحد، نشان از اتحاد آن افراد در هدف دارد. نماز جماعت نیز از این امر جهان شمول مستثنا نیست و نماد وحدت کلمه است. همه افراد با هر اختلاف سلیقه­ای که دارند، با این عمل وحدت کلمه خود را به جهان اعلام می­دارند.
ویل دورانت مى ‏نویسد:
بر هیچ انسان منصفى پوشیده نیست كه شركت مسلمانان در نمازهاى جماعت روزانه، چه اثر خوبى در وحدت و تشكّل آن­ها دارد. با كمى دقت مى‏توان دریافت كه در سایه همین جماعت‏ها و جمعه‏ها است كه انسجام و اتحادى در اقشار مختلف ایجاد مى ‏شود و در سایه آن، بركات و ارزش‏هایى وجود دارد. از كارهاى عمرانى یك منطقه گرفته، تا راه حل سایر مشكلات افراد و جامعه.
[5]

3.    آگاهی از اوضاع و مشکلات جامعه
در این اجتماع که کم هزینه­ترین اجتماع دنیا است، آگاهى از مشكلات و نیازهاى یكدیگر و زمینه سازی تعاون اجتماعى نهفته است که در بسیاری از موارد، در همین اجتماعات است که نیاز یک نیازمند مرتفع می­ شود.

 4.    آگاهی از حال برادران دینی
اسلام عزیز، بسیار بر زیارت و دیدار مؤمنین و اطلاع از حال یکدیگر تأکید نموده است. در سیره پیامبر اعظم(ص) می­خوانیم: "اگر یكی از یارانش را سه روز پیاپی نمی‌دید، از حال وی جویا می‌شد. اگر در سفر بود، برایش دعا می‌کرد، اگر در شهر بود، به دیدارش می‌رفت و اگر بیمار بود، از او عیادت می‌کرد"
.[6] بی هزینه ­ترین دیدار مؤمنین، در صفوف جماعت است که باعث آگاهی از اوضاع افراد می ­گردد.

5.    آگاهی از مسائل دینی
بسیاری از مسائل دین و  احکامی که افراد فرا می­گیرند، در اثر حضور در نماز جماعت و استفاده از برنامه­ های آموزشی قبل یا بعد از نماز جماعت است. آمار نشان می­دهد، افرادی که اهل نماز جماعت هستند، از افراد دیگر آگاهی بیشتری نسبت به مسائل دین دارند. اسلام نیز با این عمل، با جاهل ماندن افراد مبارزه معنوی می­کند و به علم افزایی پیوسته ترغیب می­ نماید.

6.    تغییر رفتار و اخلاق نا­مناسب
انسان­ها از نظر رفتاری با یکدیگر متفاوتند. چه بسیارند افرادی که با دیدن یک رفتار پسندیده از یک شخص حاضر در صفوف جماعت، رفتار زشت خود را کنار گذاشته ­اند. مسلمان­ها با این حضور معنوی در کنار یکدیگر، هر کدام خوبی­های خود را به دیگران منتقل می ­کنند.



پی نوشت ها
[1].
وسائل، ج 5 ص 375، کنز العمال، ج 8 حدیث 22799. 
[2]. همان مدرک. 
[3].
مستدرک الوسائل، ج 1 ص 488
[4] . بحارالانوار، ج85، ص14.
[5] . تاریخ تمدن، همان.
[6] . برای اطلاع بیشتر، به کتاب سنن النبی، علامه طباطبایی مراجعه کنید.


بروز رسانی شده در : شنبه 24 آبان 1393 12:24 ب.ظ
تاریخ ارسال : یکشنبه 28 دی 1393 08:38 ق.ظ نویسنده : رحمان نجفی

در آخر نماز به چه كسانی سلام می‌دهی؟


در آخر نماز به چه كسانی سلام می‌دهی؟


سلام كلمه‌ایست زیبا كه هم  بر كام شیرین می‌آید و هم با معنای خوشش،‌ رابطه‌ی میان گویند و شنونده‌اش را گرم می‌كند.

سلام به معنی سلامتی و امنیت است و وقتی بر كسی سلام می‌دهی، به او می‌گویی كه تو از سوی من در امانی و خیالت تخت كه تا با منی خاطرت آسوده خواهد بود. و خلاصه آنكه سلامت یعنی سرت سلامت!

سلام را معمولا وقتی می‌گویی كه با كسی چهره به چهره شوی، آنگاه است كه حضورت را با طنین سلام، سبز می‌كنی و نیز خاطر او را.


به نماز فكر كرده‌ای؟ در آن پایان نماز حواست هست كه با چه كسانی مواجه می‌شوی و بر آنان گلِ سلام هدیه می‌كنی؟

... وقتی كه نماز را به انتها می‌رسانی شهادتین را كه گفتی بعد از صلوات بر پیامبر و خاندانش شروع به دادن سلام می‌كنی. سلام اول، یعنی همان جمله "السلام علیك ایها النبى..." كاملا مشخص است كه خطاب به پیامبر گرامى ‌اسلام مى‌باشد. هم‌چنان كه قرآن به آن سفارش كرده است (احزاب، 56).


اما سلامهای بعدی چه؟

جمله‌ی "السلام علینا و علی عباد الله الصالحین"  خطاب به خودمان و بندگان نیكوكار خدا (به ویژه در نماز جماعت) است. مسلمانان، در هر نمازى پیوند دوستى با همه‌ی بندگان نیكوكار خدا را به خود تلقین مى‌كنند و درود صلح را بر بندگان نیكوكار مى‌فرستند.

و جمله "السلام علیكم و رحمة‌الله و بركاته"  بنابر قولی، خطاب به انبیا، ملائكه و امامان معصوم مى‌باشد.(1)  و بنابر قولی دیگر، خطاب به جمیع مؤمنان؛ یعنى سلام و رحمت و بركات خداوند برشما مؤمنان.(2)

در پایان ملاقتت با خدا؛ وقتی كه از عرش برمی‌گردی، اولین كسی كه با او مواجه می‌شوی رسول خداست.

حال خودت را تصور كن كه در مقابل پیامبر خدا نشسته‌ای؛ كه این تصور نیست، بلكه واقعیت است؛ حالا خودت بگو كه چگونه به او سلام می‌كنی؟

_______

________________________

1- شرح لمعه، ج1، ص82; شهید بهشتى، سرود یكتاپرستى، ص29.

2-میرزا جواد تبریزى، صراط النجاة، ج3، ص317; امام خمینى، توضیح المسائل، ص153، ط9.

بروز رسانی شده در : شنبه 24 آبان 1393 12:23 ب.ظ
تاریخ ارسال : چهارشنبه 24 دی 1393 11:29 ب.ظ نویسنده : رحمان نجفی

نماز در ادیان دیگر

نماز

در ادیان دیگر

نماز ، برترین عبادت ، کلید بهشت و رحمت الهی ، راز و نیاز عاشقانه بندگان است با معبودشان و از آنجا که بشر همواره نیازمند عبادت است ، نماز درطول تاریخ ودرادیان مختلف وجود داشته است اما شاید نحوه و کیفیت آن تغییر یافته ؛ سعی ما بر این است تا در چند عنوان بتوانیم نکاتی درباره نماز ، در موضوعات مختلف ارائه نماییم :


قبل از آنکه حضرت محمد صلی الله علیه وآله به رسالت مبعوث شوند ، نماز در آئین حضرت عیسی (ع) هم وجود داشته چراکه قرآن از زبان عیسی (ع) چنین نقل می کند : " واوصانی بالصلوة " خداوند مرا به نماز سفارش کرده است (مریم /31)

و قبل از آن نیز در دین موسی (ع) نماز بوده است چراکه خداوند به موسی چنین خطاب می کند : " اقم الصلوه لذکری " (طه/14) وقبل از موسی ، در زمان حضرت شعیب نیز نماز به عنوان یکی از عبادات وجود داشته است چراکه درقرآن چنین آمده : " یا شعیب اَ صلواتک تامرک"(هود/87) و قبل ازهمه آنها ، دردین ابراهیم (ع) نیز بوده چراکه او ازخداوندبرای خودوذریه اش توفیق اقامه نمازرامی خواهد : " رب اجعلنی مقیمالصلوه ومن ذریتی "(ابراهیم/40)

واین هم کلامی از لقمان است که به فرزند خود چنین می گوید:

" یا بنی اقم الصلوه وامر بالمعروف وانه عن المنکر"(لقمان/ 17)

پسر من نمازرا بپادار وامر به معروف ونهی ازمنکرکن.

نکته جالبی که در آیه آخر وجود دارد اینست که معمولادرکنارنمازسفارش به زکات می شودولی چون در این آیه مخاطب فرزند لقمان (ع) است و نوجوانان معمولااندوخته مالی چندانی ندارند؛ دراین آیه درکنارسفارش به امر به معروف ونهی ازمنکرسفارش شده است.

بروز رسانی شده در : شنبه 24 آبان 1393 12:24 ب.ظ
تاریخ ارسال : پنجشنبه 11 دی 1393 08:17 ق.ظ نویسنده : رحمان نجفی
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات